Uitgeblust

blogfoto-20161119

Halverwege deze week las ik dat het de Week van de werkstress is. Misschien heb je de reclamespotjes wel gehoord op de radio? Eigenlijk had ik voor vandaag al een andere blogpost geschreven, maar die bewaar ik voor volgende week 😉 Want dit onderwerp kan ik gewoon niet aan me voorbij laten gaan. Daarvoor vind ik het te belangrijk. Het lijkt namelijk iets dat totaal niet bespreekbaar is – totdat het te laat is. Daarom wil ik in deze blogpost graag mijn persoonlijke verhaal met je delen, inclusief de lessen die ik geleerd heb van de burn-out die me bijna twee jaar geleden overviel. 

Laat ik beginnen met zeggen dat ik het enorm eng vind om mijn verhaal met je te delen en me zo kwetsbaar op te stellen. Dat is namelijk ook één van de redenen dat ik de burn-out kreeg: ik had mezelf wijsgemaakt dat ik alles aankon, dat ik alles wel alleen aankon en dat het falen van de grootste orde was als dit niet lukte. Want om me heen lukt het iedereen wel, waarom mij dan niet? Dus wat deed ik: tanden op elkaar, doorbijten en vooral niet laten merken dat ik diep van binnen kapot ging omdat ik het allemaal niet meer vol hield. Nee, gewoon maar doorgaan.

Tot die vrijdagavond dat alles ineens verplicht tot stilstand kwam en mijn wereld ineens op zijn kop stond: het me tijdens mijn werk ineens niet meer lukte om na te denken en ik me op weg naar huis ineens niet meer kon concentreren op het autorijden en alleen nog maar kon denken: “Ik moet zo snel mogelijk van de weg af, want ik weet niet meer hoe dit moet. Ik rij mezelf nog dood.” Thuisgekomen stortte ik helemaal in en de eerste weken kon ik niets anders dan alleen maar slapen en huilen. Ik was ineens extreem vergeetachtig en kon me bijna niet concentreren: ik liep naar de keuken om een bord te pakken, kwam onderweg een gieter tegen en ging dan rustig plantjes water geven, daarbij het bord compleet vergetend. Bovendien had ik van de ene op de andere dag nergens meer energie voor: zelfs douchen was zo vermoeiend dat ik daarna gelijk mijn bed weer in moest om te slapen. En daarbij had ik om de havenklap paniekaanvallen, van die hysterische waarbij het huilen niet wilde stoppen en ik zo verschrikkelijk bang was. Getriggerd door de kleinste dingen, zoals de telefoon opnemen als iemand mij belde, de eerste keer dat ik weer in de auto stapte na die vreselijke vrijdagavond of als ik in tijdnood kwam voor bijvoorbeeld een afspraak.

Gelukkig begon ik na een paar maanden rust te merken dat ik weer wat meer energie kreeg en stapje voor stapje – meestal met twee stapjes vooruit, één stapje achteruit – klim ik weer omhoog. Ik schrijf met opzet klim en niet klom omdat het een proces is waar ik nog steeds mee bezig ben. Want herstellen van een burn-out heeft tijd nodig. Veel tijd. En het is enorm confronterend: je moet eerlijk naar jezelf leren zijn, over wat wel en wat niet voor je werkt. Privé, maar vooral ook op het gebied van je werk. Zo ben ik er achter gekomen dat het werk wat ik deed, en waar ik heel lang voor gestudeerd heb, eigenlijk niet zo goed bij me past. Want op de lange termijn kost het me meer energie dan dat het me oplevert. En dat is de reden dat ik een nieuwe weg in geslagen ben en met Mindful Huishouden begonnen ben: want hier krijg ik bakken met energie van, iets wat ik nog eerder nooit zo ervaren heb met werk(en).

Zoals ik hier voor al schreef vind ik het doodeng om dit met je te delen. Maar tegelijkertijd doe ik het wel. Ik hoop namelijk dat ik hiermee iemand – al is het maar één iemand – kan inspireren om het niet zo ver te laten komen als ik deed. Dus trek aan die stress-bel, maak het bespreekbaar, vooral op je werk en in je directe omgeving. It can make all the difference. Ben je benieuwd hoe je scoort op de werkstress-schaal?? Kijk dan eens op deze website van de Check je werkstress, daar kun je heel makkelijk een test doen!

En dan tot slot nog de belangrijkste lessen die ik heb geleerd van mijn burn-out.

  1. Het is niet cool om druk te zijn

Hoe vaak roepen we niet: Ik heb het zó druk! Geen tijd! Om een of andere reden lijkt het wel of we de mate waarin we druk bezig zijn en geen tijd hebben, gebruiken als een statussymbool. Hoe drukker, hoe beter/succesvoller/geslaagder. Ook ik was zo iemand. Tja, je weet hoe dat gelopen is…

  1. Luister naar de signalen van je lichaam

Je lichaam voelt dondersgoed wat het wel en niet kan. En het zal het ook echt aangeven als je te veel doet. Natuurlijk hebben we allemaal wel een reserve stukje en het is ook niet erg om af en toe eens af te tasten hoe flexibel dit is. Maar lange tijd structureel te veel van jezelf vragen is niet goed. Dus zoek uit wat jou noodsignalen – of liever nog: je grenzen – zijn, luister hiernaar en respecteer ze ook!!!

  1. Neem voldoende tijd voor rust en ontspanning

Hoeveel dit is verschilt per persoon, maar ik hou zelf als stelregel aan dat als ik onrustig wordt en veel dingen wil gaan regelen/doen, het juist hoog tijd is om stil te gaan zitten en even helemaal niets te doen. Om even te mediteren. Of om juist even naar buiten de natuur in te gaan. Ook dit verschilt natuurlijk per persoon – whatever floats your boat, darling.

  1. Praat er over

Als je net als ik, jezelf wijs hebt gemaakt dat je alles moet kunnen en ook alleen moet kunnen, dan voelt het heel tegennatuurlijk om er over te praten. Maar het is oh-zo-belangrijk, juist dan!!! Want – newsflash – je hoeft niet alles alleen te doen en te kunnen.

  1. Schakel hulp in

En deze hangt natuurlijk samen met die hierboven. Hulp vragen tijdens mijn burn-out vond ik het moeilijkste wat ik ooit gedaan heb. Maar het geeft wel lucht. En dit kan heel klein hoor: vraag of een goeie vriend(in) een keertje boodschappen voor je wil doen, je wil helpen met het huishouden of je een keertje naar de dokter wil brengen omdat je zelf niet de energie hebt om auto te rijden of te fietsen. Het lijken kleine dingen, maar die kunnen al zoveel meer lucht geven! En mocht je nou toe zijn aan meer vrije tijd in je agenda – en daarmee dus toe zijn aan meer vrije tijd voor ontspanning – of wil je leren hoe je beter prioriteiten kunt stellen, dan kun je bij mij terecht. Want als professional organizer én ervaringsdeskundige vind ik dat het leukste wat er is: je helpen weer rust en ruimte in je hoofd te krijgen 😉 Dus gewoon doen!!!

7 gedachtes over “Uitgeblust

  1. Laura, wat bijzonder dat je dit deelt met anderen. Dat je het deelt met bekenden is misschien nog wel enger dat het delen met onbekenden. Ik zal je verhaal zeker als lering onthouden. Dank je wel!

    Like

  2. Hoi Laura,
    Goed dat je dit verhaal hebt opgeschreven! Een burn-out kan iedereen overkomen en is niks om je voor je te schamen. Ups en downs horen bij het leven.
    Groetjes,

    Robin

    PS: Nog bedankt voor de gegeven tips. Ik heb ‘Calm’ op mijn telefoon gedownload en probeer deze af en toe uit.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s